بهداشت و درمانبیماری ها و انگل ها

ویروس دیستمپر

دیستمپر چیست؟

🔷 یک نوع ویروس چندگانه که باعث ایجاد یک بیماری بسیار شدید و مسری در بسیاری از گونه های حیوانات می شود و در بیش از نیمی از حیوانات درگیر باعث تلفات می شود.

راه انتقال:

🔷ویروس دیستمپر اغلب از راه ترشحات تنفسی منتقل می شود.

🔷در تماس بودن با ادرار و مدفوع حیوان مبتلا نیز موجب انتقال این ویروس می شود.

علائم:

🔸تب بالا

🔸آبریزش از چشم و التهاب

🔸چشم ها

🔸ترشح بینی

🔸کسالت و ضعف حیوان

دیستمپر یک ویروس چندگانه شایع در میان سگها است.

ویروس دیستمپر باعث ایجاد یک بیماری بسیار شدید و مسری در بسیاری از گونه های حیوانات می شود و در بیش از نیمی از حیوانات درگیر باعث تلفات می شود.

ویروس دیستمپر اغلب از راه ترشحات تنفسی منتقل می شود.

در تماس بودن با ادرار و مدفوع حیوان مبتلا نیز موجب انتقال این ویروس می شود.

این بیماری بیشترین و کشنده ترین بیماری در بین سگها در نیمه قرن بیستم بوده است.

اولین واکسن علیه این بیماری در سال 1940 میلادی کشف شد و در سال 1960 میلادی برای اولین بار از ویروس زنده و ضعیف شده جهت ساختن واکسن استفاده کردند.

این ویروس به سرعت در اثر نور آفتاب،حرارت و مواد ضد ویردسی از بین میرود و در سرما پایدار است و اکثرا در فصول پاییز و زمستان پدیدار میشود.

این بیماری میتواند به قسمت های مختلفی از بدن سگ از جمله ارگان های زیر را درگیر کند:

🔸دستگاه عصبی

🔸دستگاه گوارش

🔸دستگاه تنفس

🔸پوست و چشم

ویروس بعد از ورود به به بدن شروع به تکثیر کرده در حدود ۷ تا ۱۴ روز طول میکشد تا علائم بالینی توسط حیوان مبتلا مشاهده شود.

🔸تب بالا

🔸آبریزش از چشم و التهاب

🔸چشم ها

🔸ترشح بینی

🔸کسالت و ضعف حیوان

⚠️این بیماری بسته به اینکه به کدام ارگان حمله کند علائم متفاوت و مختص خود را خواهد داشت.

🔷درگیری در دستگاه تنفسی:

🔸ترشحات چشم

🔸ترشحات بینی

🔸سرفه

🔸و…

🔷در گیری دستگاه گوارش:

🔸اسهال و استفراغ

🔷درگیری سیستم عصبی:

🔸تشنج

🔸تیک

🔸سایر علائم عصبی

⚠️ممکن است این بیمارز محدود به یک ارگان نبوده و گاه ممکن است پس از درگیر کردن دستگاه تنفسی،به مرور دستگاه عصبی را درگیر نماید
بنا براین محدودیتی بر دوره بیماری وجود ندارد.

🔷سگ های بالغ مبتلا به دیستمپر که فاقد علائم عصبی هستند تا ۹۰% شانس درمان دارند.

🔷سگهایی با متوسط سن ۳_۴ ماه با علائم عصبی حدود ۵۰ درصد شانس درمان دارند
توله هایی با سن بالاتر از ۴ماه و با علائم عصبی حدود ۷۵ درصد شانس درمان خواهند داشت.

🔷توله های زیر۳ماه با علائم درگیری اعصاب مرکزی فقط ۱۰درصد شانس درمان خواهند داشت.

هیچ درمان موثر و مستقیمی برای این بیماری وجود ندارد و صرفا درمان متکی بر انجام اقدامات حمایتی است.

حیواناتی که به فرم عصبی دیستمپر مبتلا شده اند ممکن است تا پایان عمر عوارض اسیب به سیستم عصبی را به همراه داشته باشند.

حیوانات بهبود یافته تا ۸ هفته بیماری را دفع کرده و میتواننو باعث انتقال و شیوع بیماری شوند.

بهترین راه پیشگیری از این بیماری واکسیناسون هست.

واکسیناسون بر علیه این بیماری ایمنی قابل اطمینانی ایجاد خواهد کرد.

بهترین سن واکسیناسون بر علیه این بیماری در ۶هفتگی و تکرار ان در ۹ هفتگی میباشد.